بسم الله الرّحمن الرّحیم

سلام،از این به بعد اینجا خانه مجازی مشترک من و پسرم است و دیگر وبلاگ سابقم را به روز نمی کنم.

مدت زیادی ست که ننوشته ام،که علت اصلیش زیاد شدن مشغله روزانه است.از مطلب قبلی تصمیم گرفته ام لحن عامیانه نوشتارم را عوض کنم و مثل بزرگانی(برخی بزرگانی که در لینک این وبلاگ نامشان ذکر شده است) بنویسم که هر بار با خواندن وب لاگ و مطالبشان، چیزهای زیادی یاد می گیرم و سطح فکر و دیدی که این روزها بخاطر خودخواهی ها و دورشدن از آرمان هایم،تا قهقرا سقوط کرده اند،اندکی بالاتر می آید

گرچه میدانم اشکالات زیادی در این نوع نوشتن خواهم داشت،زیرا مدت هاست نه آنچنان میخوانم و نه مینویسم و نه می اندیشنم...اما انشاالله با کمک دوستان خوبم اصلاح خواهد شد.

چقدر این روزها از خودم،طرز تفکرم،نگرشم به جامعه و انسان های اطرافم بیزارم...دیشب به این فکر می کردم که این مشکلات از وقتی آغاز شده اند که از قرآن و اهل بیت و مطالعه فاصله گرفته ام و چقدر دردناک است زندگی در دنیایی که تنها محور آن خودت هستی و خودت...

بگذریم...

علی کوچک ما هر روز بیشتر از دیروز جایش را در قلبمان محکم تر میکند،با نگاهش،با خنده هایش،با شیطنت ها و کنجکاوی هایش...

.

بزرگی سالنامه ای را برای مراقبه معرفی کردند که گفتم شاید برای شما هم مفید باشد.آدرس سایت:

http://moragebe.ir/

.

این هم عکس های جدید سرباز کوچک ما